Samen met Mandy ging ik afgelopen vrijdag op naar Nijmegen voor haar deelname bij het speerwerpen aan het Nederlands Studenten Kampioenschap.
De week daarvoor had Mandy tijdens de Johan Knaap Games in eigen stadion haar persoonlijke record verbroken tot 34.02 meter. Vol goede moed gingen we dus naar deze wedstrijd.
Helaas voor mij als toeschouwer was de temperatuur andermaal niet boven de 13 graden en moest ik dus warm worden van een stukje topatletiek die dag.
Met een deelnemersveld van 20 dames wist ik in ieder geval dat het een lange wedstrijd ging worden en ging ik er eens goed voor staan (aangezien ik geen stoel mee genomen had).
Ik besloot om de prestaties van het speerwerpen eens goed bij te houden, maar gaf dit al snel op toen ze het mooie scorebord niet gingen ronddraaien.
Toen de eerste worp van Mandy, de aanloop was volgens mij niet helemaal top, maar de worp kwam er goed uit en de speer eindigde ruim over de 32 meter. Een keurige worp en door mijn klappen wist ze in ieder geval dat er één supporter voor haar op de baan was.
De tweede (32+) en derde (27+) poging waren iets minder maar allemaal genoeg, zodat Mandy zich had geplaatst voor de final. Gelukkig... we hadden dus nog drie worpen.
In de finale mocht ze direct aan de bak, hetgeen betekende dat ze zich als 8ste had geplaatst, op het randje, maargoed ze streed dus nog steeds mee om de overwinning :). In de eerste finale worp weer een worp over de 30 meter.
Op het moment dat ik dacht dat de energie er wel ongeveer uit was begon Mandy met haar aanloop voor haar 5de poging. De speer vloog door de lucht en belandde ruim over de 30, zelfs over de 33 en misschien wel over de 34. Dus toch een PR?? Ik wachtte het scorebord af, wat natuurlijk op aanraden van mij nu wel werd rondgedraaid. Een hele mooie 33,92 meter kwam er naar voren waarmee ze slechts 10 centimeter onder haar PR bleef en een 7e plek opleverde.
Ik ontdooide...


