De oogst van Keulen

4 oktober 2010

Zo lang leek het nog heel ver weg.....maar zaterdag 2 oktober was het zover: de MPM-groep van Bennie vertrekt naar Keulen!

De bus zit vol met atleten en supporters, de benen zitten vol met kilometers en de sporttassen vol met kleding, gelletjes en hardloopschoenen. Na een rit van 3 uur komen we aan bij het hotel in Keulen. Direct naast het hotel staat de Mac Donalds. Er gaan smachtende blikken naar de grote gele M, maar iedereen is streng voor zichzelf: pas ná de westrijd. Zaterdagmiddag worden de benen vast losgelopen om vervolgens met z'n allen uit eten te gaan.
We gaan eten in een chique Italiaans restaurant in de binnenstad. Enkele (mannelijke) hardlopers en de trainer informeren direct met een bezorgd gezicht of de porties pasta wel groot genoeg zijn. We moeten immers morgen een marathon lopen. De obers stellen ons gerust: er komt zoveel pasta als we willen. Het voorgerecht is een klein stukje lasagne, op een groot wit bord. Zo hoort dat immers in een chique restaurant. Direct worden de obers er weer bijgehaald: met dit soort kleine porties halen we morgen de finish niet! De obers stellen ons weer gerust, er komt nog veel meer. Een paar uur later zijn tientallen schalen pasta leeggegeten. De obers kunnen onze eetlust nauwelijks aan en elke schaal die op tafel komt met wéér een ander pastagerecht is in een paar seconden verdeeld en opgegeten. Om 21.30uur verlaten we het restaurant. Wij euro's lichter, het restaurant kilo's pasta lichter.

Slechts een paar uur later klinkt de eerste wekker in ons hotel. Het is buiten nog donker als de eerste hardlopers uit hun warme bed kruipen. Na een stevig ontbijt rijdt de bus om 7.00uur voor. De halve marathonlopers en de 10km-lopers stappen in. De marathonlopers mogen nog even blijven liggen.
Al om 8.00uur bijten Gert en Karin het spits af op de 10km. Gert finisht in 42.32, Karin in 1.08.49. De eerste twee MPM-atleten van vandaag zijn gefinisht!

De start

De halve marathonlopers staan 8.44uur zenuwachtig hun laatste minuut op en neer te springen voor de startlijn. Er hangt veel sfeer bij de start door de carnavalsmuziek en dat onderdrukt toch wel een beetje de zenuwen. Een minuut later starten ruim 12.000 atleten.
De eerste km bestaat uit een lange brug over de Rijn, evenals de laatste km. De 19km ertussen gaat in lussen door de (binnen-)stad van Keulen. Na een km vallen de zenuwen van je af en realiseer je je dat de wedstrijd waar je weken voor getraind hebt, begonnen is. Al op 3km staat trainer Bennie zijn atleten aan te moedigen. Vrijwel iedereen loopt op dat moment nog mooi op schema, hoe zal dat kilometers later zijn?
Onderweg gebeurt natuurlijk van alles, iedereen heeft na de wedstrijd zijn/haar eigen verhalen. Over Bianca die iedereen van water en gelletjes voorzag, die rottige ongelijke klinkertjes in de binnenstad, de tegenwind en dat 'ene omaatje' dat overstak zonder uit te kijken. Ook was er de 157 meter hoge Dom, gebouwd vanaf de 13e eeuw waar we pal langs liepen en die welgeteld door 3 atleten opgemerkt is. Dat geeft maar weer aan hoe iedereen gefocust was! 
Michiel Snuverink finisht de 21,1km als eerste MPM'er in 1.13.22, gevolgd door Eric Borg in 1.15.49. Johan van der Dennen wordt 3e MPM'er met een PR in 1.18.30.

Johan in zijn eerste km

Om 11.30 starten 15 MPM'ers op de hele marathon. Het parcours is grotendeels gelijk aan de halve marathon, maar natuurlijk twee keer zo lang met langere lussen in de (binnen-) stad. Het wordt geleidelijk aan warmer, dus naast alle getrainde kilometers is het nu ook essentieel om goed te drinken onderweg.
Sam en Casper starten samen op het schema <2.30, Bert op schema 2.45 en zo heeft elke atleet een schema in zijn of haar hoofd. Alle overige MPM'ers proberen op zoveel mogelijk verschillende punten aan te moedigen, waarbij de ondergrondse metro een uitkomst is.
De eersten moeten na 10km al hun schema loslaten, anderen houden het goed vol. Bij de marathon bepaalt de tweede helft toch voor een groot deel hoe het gaat: kan het tempo vastgehouden worden en kan de maag goed tegen de gelletjes en het water? 
Met Michiel, Johan, Niels en Eric sta ik (Marlin) op het 36km punt. Met grote bewondering moedigen we iedereen aan en we schreeuwen de longen uit ons lijf voor de MPM'ers. Sam komt als eerste MPM'er langs. Het lijkt een machine die langsstoomt. Geconcentreerd, een mooie pas. Ons geschreeuw wordt beantwoord met een knipoog, meer kan op 36km natuurlijk niet teruggegeven worden. Na Sam blijft de straat een tijdje leeg. Op de marathon start vandaag geen groot veld 'harde lopers', slechts 3 atleten van de ruim 7.000 deelnemers komen ónder de 2.30. Sam is net uit zicht, Casper komt in zicht. Ook Casper heeft nog een hoog tempo, maar helaas niet zo hoog als hij zou willen. In zijn eentje stoomt hij verder. Bert volgt. Bert loopt sterk, het ziet er goed uit. We schreeuwen, moedigen aan, Bert gaat zijn laatste 6km in. Hierna volgen Bart-Jan en Joost. Vermoeidheid is zichtbaar, maar bij de laatste 6km is het aftellen begonnen. We blijven staan tot alle MPM'ers voorbij zijn. We hebben enorm veel bewondering voor hen. Bij allen is de vermoeidheid van het gezicht te lezen, het zweet druipt van het lichaam, maar allen rennen ze door! Uiteindelijk vormen Sam, Casper en Bert zelfs de snelste vereniging op de marathon, hiervoor tellen de snelste 3 atleten.
Na de finish zijn enkelen heel blij, enkelen teleurgesteld, maar is iedereen moe. Met zware benen en vol verhalen stappen we de bus weer in. Op naar de douche, het avondeten en ....de Mac Donalds!

Het zit erop! Voor velen volgt een periode van (relatieve) rust, enkelen staan zondag bij de MPM-estafette alweer aan de start. Het was een gezellig, sportief weekend met mooie prestaties.