Wat nu valt, valt straks niet meer. Regen in Amersfoort.

31 augustus 2010

Afgelopen twee dagen hebben een aantal atleten in Amersfoort een meerkamp afgewerkt. Hierbij viel naast ontzettend-verschrikkelijk-ongelooflijk veel regen ook nog behoorlijke prestaties.

Zaterdagochtend om 8.15uur vertrokken de senioren (Femke, Roy en Lars) vanuit het zonnige-warme-tropische Hengelo nog nietsvermoedend richting Amersfoort. Natuurlijk verliep de reis, onder de voortreffelijke rij-kunsten van Femke's mama, voorspoedig. Enkele druppels onderweg brachten ons ertoe om direct bij het aankomen de tenten op te zetten.

Een dik uur later beet Femke de spits af met de 100m Horden, in een waterig zonnetje kwam ze tot een goede tijd van 17.08sec. Een half uur later stonden Lars en Roy achter de startblokken klaar voor een flitsende 100m, echter dit werd door het weer wel heel letterlijk genomen en door onweer werd de start een half uur uitgesteld. Na die ongeplande pauze liep Lars een goede 11.59 en Roy een degelijke 12.00. Na de 100m moesten ze gelijk richting de modderige zandbak voor het verspringen, na het inspringen begon weer de regen te vallen. In de modder wisten de jongens uiteindelijk nog tot een goede 5.96m voor Lars en een degelijke 5.60m voor Roy te komen. Ondertussen was onze Femke beland bij het hoogspringen waar overijverige juryleden de baan probeerden droog te bezemen. De regenval en juryleden weerhielden Femke er niet van om tot een mooie 1.55m te komen. Nu moesten de jongens echt aan de bak er wachtte hun een 7.257kg zwaar bakbeest, na weer een onderbroken warming up kwamen de jongens toch nog tot degelijke afstanden van 8.99 voor Roy en 9.48 voor Lars. Op hetzelfde moment aan de andere zijde van het veld bedwong Femke ook de kogel 11.40m was het resultaat, wat natuurlijk te danken is aan de noeste arbeid die Femke elke zondagochtend verricht in het krachthonk. Na een droge onderbreking werden de aanlopen voor hoog uitgezet door de mannen. Tijdens het inspringen, u raad het al, voor de vierde keer op rij regen. De onderbreking van 5min kwam hard aan. Hierdoor sprong Lars maar 1.67m, maar erger nog Roy moest na de 1.52 de strijd door een onwillige springers-knie staken. Een bliksem;) controle later, met dank aan de top masseur/ fysio van Altis, bleek er gelukkig niets kapot te zijn maar was het niet verstandig om door te gaan. De eerste dag eindigde traditie getrouw met zware sprint nummers voor de vrouwen en mannen. Femke blies er op de 200m een 28.26 uit, wederom een goede prestatie en een goede eerste dag met een puntenaantal van 2496. Eindelijk was de regen uit de lucht verdwenen maar liet dankbaar een ontzettende wind achter, dit zorgde voor een aangepaste tactiek op de 400m voor Lars. Onder het motto de dood of de gladiolen stoof Lars uit het startblok, met 180m te gaan had Lars al spijt en de dood kwam steeds dichterbij, uiteindelijk ging het goed en was 52.23sec het resultaat. (overigens is chocola voor de start van een 400m geen aanrader)Lars eindigde de eerste dag met 3007 punten. 

Zonder veel woorden vuil te maken aan de avond, het was natuurlijk donders;) gezellig. Lekker gegeten met de organisatie en enkele collega atleten, wat gevolgd werd door een 400m heen en weer voor een overheerlijk ijsje.

 De tweede dag begon nat en vroeg, gesteund door de geblesseerde Roy begon Lars om 9uur aan de warming up voor de 110mH. Een uur later was het zover, helaas gingen de hordes niet helemaal volgens de planning en wat volgde was een mindere tijd van 18.63sec. 2uur later moest Femke, die overigens ook al vroeg eruit was om Lars te steunen en een heerlijke massage te ontvangen van de Fysio, aan de bak bij het verspringen. Door de keiharde baan begon de ijzersterke Femke ook wat pijntjes te voelen aan haar schenen. Dit in combinatie met een dwarrelende maar stevige rugwind werd het verspringen een hele kluif. De 5meter wat anders geen probleem is voor onze Femke werd hierdoor een brug te ver en lande ze op 4.89m. Hierna volgde de discus voor Lars, het inwerpen ging al goed en in de wedstrijd wist Lars tot 31.71m te komen voor het gevoel zat er nog meer in maar een pr met de 2kg zware discus is zeker naar behoren. Kort na de discus volgde het polsstokhoog. Het inspringen ging fantastisch Lars kwam zelfs over de 4meter en even werd nog gedacht aan het clubrecord van Arie Tielenburg (4.10). Hoe anders kan het lopen in de wedstrijd zelf, onder natuurlijk niet ideale omstandigheden, vele onderbrekingen door de regen, miste Lars 3 keer de aanvangshoogte van 3.55m. Ontzettend slordig, geen punten en een zekere podiumplek verspeelt. Vlak hierop volgde voor Femke het speerwerpen, wat natuurlijk haar beste nummer is getuige een 6^e plek op het NK onlangs. Met een goede prestatie zou ze bij dit onderdeel een podiumplek kunnen vaststellen. Uiteindelijk kwam ze tot 42.34m een degelijke afstand voor Femke zelf maar ten opzichte van de concurrentie een goede afstand en veel punten. Hierop volgde voor Lars ook het speerwerpen drie matige worpen van allen in de 45m (verste 45.89) was het resultaat. Als afsluiting van de meerkamp volgden nu de langere loopnummers, Femke moest een 800m afleggen en Lars een 1500m. Met een perfecte instelling na twee loodzware en natte dagen wist Femke met positieve gedachten, zoals: de meeste regen valt naast je en wat nu valt, valt straks niet meer, een dijk van een 800m te lopen 2.42.09 was het resultaat en een TWEEDE PLEK in het eindklassement met 4287punten (CLUBRECORD) het gevolg. Als aller laatst werd de 1500m voor mannen afgewerkt, en het weekend werd qua weer perfect afgesloten met een gigantische wolkbreuk bij de start, de mannen hadden nog geen stap gezet en nu al was iedereen doorweekt. Aangemoedigd door Femke, Aiko, Roy en de ouders van Femke liep Lars deze 1500m run- swim- run in 4.59.08 een matige tijd maar toch volbracht. Uiteindelijk puntentotaal 5057.

 Nadat Femke op het podium had gestaan!!!!! Lars een snelle douche had genomen en alles de auto ingesmeten was vertrokken we uit het door een moesson getroffen Amersfoort. Traditie getrouw stopte we nog even bij de Macdonald in Holten. Daar kwamen wij een andere groep van MPM tegen die dit weekend ook een wedstrijd hadden gedaan. Graag zien wij van hun een stukje tegemoet op deze site over hun avonturen- ontberingen- en prestaties. Ondanks het weer een super en onvergetelijk weekend waar Femke bewees de echte kopvrouw van mpm te zijn.

 Groeten,

Roy, Femke en Lars.